สมการของทีมเวิร์ค เมื่อคนรุ่นใหม่ไม่ง้องาน

          ปฏิเสธไม่ได้ว่าความสำเร็จขององค์กรมาจากพนักงาน เพราะคือบุคลากรที่ได้ผ่านขั้นตอนการคัดสรรมาแล้ว บางคนบางตำแหน่งกว่าจะได้มา ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องต้องใช้เวลาสัมภาษณ์งานอยู่นาน และนั่นคือต้นทุนการรับสมัครงานขององค์กรทั้งสิ้น แล้วอะไรล่ะคือคุณสมบัติของพนักงานที่ดีที่องค์กรต้องการ?

          ยกตัวอย่างตำแหน่งงานผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ คุณสมบัติส่วนใหญ่ที่ต้องตรงกับสายงานที่องค์กรต้องการคือ ต้องจบนิเทศศาสตร์ เขียนข่าวเป็น ถ่ายรูปได้ สามารถวางแผนดูแลรักษาภาพลักษณ์องค์กร กำหนดกลยุทธ์ในการประชาสัมพันธ์องค์กรให้เป็นที่รู้จัก มีประสบการณ์การวางแผนประชาสัมพันธ์ การจัดงานอีเว้นท์ ประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อต่าง ๆ อย่างน้อย 3 ปี สามารถติดต่อประสานงานกับสื่อมวลชนแขนงต่าง ๆ ได้ และอีกมากมายที่เป็นคุณสมบัติพื้นฐานที่ควรมีให้ครบถ้วน

          แล้วคุณคิดว่าทั้งหมดนี้หาได้ครบในคน 1 คนหรือไม่ คำตอบคืออาจมี แต่ก็อาจหาได้ยาก แล้วทำไงล่ะ เก่งทุกอย่างในคนคนเดียวก็ใช่ว่างานของ องค์กรที่มีอยู่จะมอบหมายให้คนคนเดียวทำได้ทั้งหมดเสียที่ไหน ถ้าต้องให้ทำตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ สมัยนี้คงไม่มีแล้ว ยิ่งคนรุ่นใหม่ในยุคปัจจุบัน ความอึดความอดทนไม่เหมือนรุ่นเก่า หัวหน้าให้ทำอะไรก็ต้องทำ กลัวตกงาน แต่คนรุ่นใหม่ทำได้แค่ไหน แค่นั้น ถ้าเรารับไม่ได้ก็ใช่ว่าจะง้อ เพราะความมั่นใจมีเกินร้อย ไม่ยอมเป็นตัวเลือกอยู่ฝ่ายเดียวแน่นอน เพราะพวกเขาคิดว่าเขาก็มีโอกาสเลือกเหมือนกัน คือฉันทำได้เท่านี้ ไม่รับก็มีที่อื่นรับ

          การทำงานโดย ทั่วไป แต่ละแผนกต้องประกอบด้วยพนักงานหลายคน แต่ละคนแต่ละตำแหน่งก็มีระดับงานที่แตกต่างกัน ดังนั้น การที่จะให้คนคนเดียวทำงานได้ทุกอย่างคงไม่ใช่เรื่องจำเป็น เพราะถ้าหันกลับมามองตัวเอง เราเองก็ยังไม่สามารถทำงานของแผนกได้ทั้งหมดด้วยตัวเราเอง และนี่คือที่มาของคำว่า “ทีม”

          ทีมที่ดี หมายถึงการทำงานที่ประสานกันไปในทิศทางเดียวกัน มีเป้าหมายเดียวกัน และทำงานร่วมกัน

          คนไม่เพอร์เฟ็กต์ Role Model คือให้ทุกคนเรียนรู้งานซึ่งกันและกัน จะซึมซับสิ่งต่างๆ ไปเอง ทุกคนย่อมต้องการพัฒนาจากที่เป็นแค่หนึ่ง ก็ได้เพิ่มเป็นสอง เติมเต็มกันไปมาเดี๋ยวก็สมบูรณ์แบบไปเอง วิธีคือ …

  1. พนักงานที่องค์กรต้องการให้ภารกิจที่จะต้องร่วมปฏิบัติกันเป็นทีม และต้องสำเร็จเท่านั้น ทีมใดไม่สำเร็จ จะต้องถูกลงโทษทั้งทีม
  2. ปลุกความสำนึกว่า “แต่ละคนมีเครื่องมือต่างชนิดกันคนละ 1 ชิ้น งานจะไม่สำเร็จถ้าไม่เอาเครื่องมือเหล่านี้มาทำงานร่วมกัน” สมมติว่า มีอุปกรณ์ช่าง ห้อยคอไว้คนละอัน แต่เมื่อเอาอุปกรณ์มากองรวมกัน งานก็ ไม่เสร็จ จะต้องมีคนจับถืออุปกรณ์นั้นด้วย ต้องเข้าใจว่า คนเรามีความสามารถที่พิเศษแตกต่างกัน แต่ความสามารถพิเศษของแต่ละคนจะไม่มีประโยชน์ ถ้าไม่นำมาใช้งานอย่างถูกวิธี
  3. กิจกรรมต่อไปนี้ จะเป็นการนำเอาความสามารถของแต่ละคนมาร่วมกัน สร้างอะไรสักอย่างเพื่อความสำเร็จของกลุ่ม

          ขอให้จำไว้อย่างหนึ่งว่า “งานนี้ ไม่มีวันแมนโชว์” (วันวูแมนโชว์ก็ไม่เอา) ขอ “วัน-ทีม-โชว์”

ที่มา : ASTV ผู้จัดการออนไลน์