ทำไมต้องมีการพัฒนาบุคคล?

คนบางคนเริ่มต้นในโลกของอาชีพ ตั้งแต่ที่ยังไม่มีความรู้และประสบการณ์เท่าใดนัก เมื่อเวลา
ผ่านไปความรู้และประสบการณ์ก็เพิ่มขึ้น ในขณะเดียวกันบางคนเริ่มทำงานในโลกอาชีพพร้อมๆ
กับคนอื่น ประสบการณ์เพิ่มขึ้นแต่ความรู้เท่าเดิม และยังมีบางคนที่ความรู้และประสบการณ์
ยังน้อยเท่าเดิม ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไปทุกวัน ส่งผลให้มีความรู้และ
ประสบการณ์น้อยกว่าความก้าวหน้านั้นด้วยซ้ำไป


          มนุษย์เป็นทรัพยากรที่ยืดหยุ่นได้ หากใช้เป็นก็จะเกิดคุณประโยชน์มากมาย แต่หากใช้ไม่เป็นก็อาจ
ก่อให้เกิดโทษมหันต์ ซึ่งธรรมชาติได้สร้างสมดุลให้แก่ตัวเอง โดยการให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตและสิ่งไม่มีชีวิต ซึ่งในบรรดาสิ่งมีชีวิต
นั้น คนเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีอำนาจที่สุด หากบุคคลใดสามารถสร้างความผสมผสานระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งที่มีชีวิตด้วยกัน
และสิ่งมีชีวิตกับสิ่งไม่มีชีวิตได้อย่างเหมาะสมที่สุด บุคคลนั้นก็จะกลายเป็นผู้ชนะนิรันดร์

          ดังที่กล่าวมาในข้างต้นนั้น คนจะมีค่าหรือไม่มีค่า จะเป็นคุณหรือจะเป็นโทษ ขึ้นอยู่กับคุณภาพเฉพาะตัวของบุคคลนั้น โดยมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถเรียนรู้และฝึกฝนได้ จากสภาพกำเนิดที่มีแต่ตัวเปล่า อาจกลายเป็นปราชญ์ จนถึงคนไม่เต็มคน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมรอบตัวของบุคคลนั้นที่ช่วยเป็นปัจจัยเสริมในการสร้างพฤติกรรม และปัจจัยลิดรอนพฤติกรรม ดังนั้นการจัดสรรสิ่งแวดล้อมของคนอย่างมีแบบแผนโดยการจัดกิจกรรมสอดแทรกเข้าไปในกระบวนการปะทะสัมพันธ์
ระหว่างมนุษย์ เพื่อให้คนเกิดความเปลี่ยนแปลงในด้านพฤติกรรมให้มีความรู้มากยิ่งขึ้น มีทัศนคติที่ถูกต้องขึ้น มีความชำนาญ
มากขึ้น และมีนิสัยในการดำรงชีวิตได้ดีขึ้น ซึ่งสิ่งเหล่านี้เราเรียกว่า “การพัฒนาบุคคล”

          ดังนั้นการพัฒนาบุคคลจึงเป็นกระบวนการที่มีแบบแผน ในด้านของการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมมนุษย์ให้มีศักยภาพ
เพิ่มขึ้น ในการเผชิญกับสิ่งแวดล้อมที่มีการเปลี่ยนแปลงเสมอนั้น จะสามารถทำได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งควรปล่อย
ให้มนุษย์ได้มีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา หรือปล่อยให้เกิดวุฒิภาวะขึ้นเองซึ่งไม่เพียงแต่จะทำให้คนต้องมีชีวิต
ตามแรงบีบของสิ่งแวดล้อมโดยธรรมชาติเท่านั้น แต่อาจจะทำให้สิ่งมีชีวิตอื่นๆ มีอำนาจเหนือมนุษย์ก็ได้ ดังนั้นจึงไม่ใช่
แต่จะพัฒนาบุคคลเพื่อให้ทำงานที่จะต้องทำได้ รู้ในสิ่งที่ควรรู้ คิดในสิ่งที่ควรทำ และมีความชำนาญในสิ่งที่ควรจะมีเท่านั้น แต่การพัฒนาบุคคลมีส่วนอย่างยิ่งในการช่วยให้มนุษย์ปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมที่มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วในชีวิต
การทำงานและชีวิตครอบครัว อันเนื่องมาจากบุคคลอื่นและทรัพยากรอื่นที่เป็นสิ่งแวดล้อม ทำให้คนที่ไม่ได้รับการพัฒนา
ไม่สามารถตามใครทันได้ ในส่วนของคนที่พัฒนาแต่ยังไม่เพียงพอ ก็ทำให้ไม่สามารถปรับตัวได้ดีนัก และในส่วนของคน
ที่ไม่ยอมรับการพัฒนา วิ่งทวนกระแสความเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติ และเป็นคนที่วิ่งหนีการพัฒนา ทำให้คนกลุ่มนี้
หลุดออกจากแวดวงความเป็นจริงของธรรมชาติออกไปเรื่อยๆ

          การที่มีบุคลากรที่ไม่ได้รับการพัฒนา จะทำให้ธุรกิจไม่มีการพัฒนาไปด้วยและไม่สามารถตามคนอื่นทัน ซึ่งการมีกำลังคนที่ได้รับการพัฒนาไม่เพียงพอนั้น ทำให้เกิดอุปสรรคในการพัฒนาธุรกิจ โดยการมีกำลังคนที่ไม่ยอมรับ
การพัฒนา การบริหารงานที่สวนทางปลายหอกและคมดาบของคู่แข่ง รวมทั้งเป็นการมีกำลังคนที่วิ่งหนีการพัฒนาทำให้
เกิดสภาวะ “หลงป่าการจัดการ” หากตระหนักในเรื่องนี้ได้แล้ว จะไม่มีการพัฒนาบุคคลได้อย่างไร ซึ่งการพัฒนา
บุคคลจะช่วยให้คนสามารถพัฒนาตัวเองได้อย่างมีระบบ และมีประสิทธิภาพมากขึ้นส่งผลต่อธุรกิจอีกด้วย