ลูกหนี้การค้า และตั๋วเงินรับให้แสดงเป็นทรัพย์สินในงบดุล โดยมีหลักการดังต่อไปนี้

2). ลูกหนี้ตามสัญญาผ่อนชำระ ควรแยกแสดงต่างหากจากลูกหนี้การค้าอื่น และหักด้วยค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ โดยแสดงไว้ในสินทรัพย์หมุนเวียนทั้งจำนวน ถึงแม้ว่ามีหนี้บางส่วนที่ระยะเวลาการชำระหนี้นานเกิน 1 ปี หรือ 1 รอบระยะเวลาการดำเนินงานตามปกติก็ตาม

3). ถ้าลูกหนี้หรือตั๋วเงินรับมีการนำไปเป็นหลักประกันเงินกู้ ต้องเปิดเผยพันธะผูกผันไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงินด้วย

4). ลูกหนี้ที่โอนหรือขายโดยมีเงื่อนไขต้องรับผิดชอบในหนี้สูญ ให้เปิดเผยเงื่อนไขไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงิน

5). ส่วนลดตั๋วเงินรับ (ถ้ามี) ให้นำไปหักออกจากตั๋วเงินรับในงบดุล และเปิดเผยเกี่ยวกับจำนวนเงินในตั๋วอัตราดอกเบี้ยตั๋ว อัตราดอกเบี้ยแท้จริง และส่วนลดของตั๋วเงินรับที่ยังเหลือของตั๋วแต่ละฉบับไว้ด้วย

6). ตั๋วเงินที่มิได้เกิดจากการขายสินค้า แต่เกิดจากการลงทุนชั่วคราวให้แยกแสดงเป็นรายการต่างหากจากตั๋วเงินรับแต่ละฉบับด้วย

7). ตั๋วเงินรับขายลดที่ยังไม่ถึงกำหนดให้นำไปหักออกจากตั๋วเงินรับ ณ วันสิ้นงวด หรือแสดงไว้เป็นยอดสุทธิในงบดุลก็ได้ แต่ต้องเปิดเผยรายละเอียดเกี่ยวกับหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นจากตั๋วเงินรับขายลดไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงิน

8). ลูกหนี้ที่มียอดเครดิต หากมีจำนวนน้อยอาจจะนำไปหักจากลูกหนี้ทั้งหมด และแสดงยอดสุทธิโดยไม่ต้องแยกแสดงเป็นเจ้าหนี้

ที่มา: วารสารข่าวสำหรับนักบัญชี และวารสารฉบับ เอกสารภาษีอากร สำนักพิมฑ์ธรรมนิติ